Иттердің әлеуметтік дағдылары окситоцинге сезімталдықпен байланысты болуы мүмкін

Жануарларды жақсы көретіндер осыған байланысты. Зерттеу иттердің өз иелерімен соншалықты керемет үйлесім табуының себептерін анықтады. Бұл нәтижелер иттерді қолға үйрету кезінде қалай өзгергенін түсінуге көмектеседі.

Үй жануарыңыз туралы көбірек біліңіз. (Дереккөз: Thinkstock)

Неліктен кейбір иттердің иелерімен соншалықты мейірімді екенін ойлап көрдіңіз бе? Бұл жаңа зерттеуге сәйкес, окситоцин гормонына сезімталдықтағы генетикалық өзгерістермен байланысты. Жабайы ата-бабасы қасқырдан бастап қазіргі үй жануарларына дейін қолға үйретілгеннен бері иттер адамдармен бірге жұмыс істеудің ерекше қабілетін дамытты.

Мұның бір қыры - тым қиын болып көрінетін мәселеге тап болған кезде көмек сұрауға дайындығы. Дегенмен, зерттеушілердің пікірінше, көмек сұрауға және адамдармен, тұқымдар мен бір тұқымды иттермен бірлесіп жұмыс істеуге дайын болуда үлкен айырмашылықтар бар.

Бұл қабілет адамдар арасындағы әлеуметтік қарым-қатынастарда белгілі рөл атқаратын окситоцин гормонына сезімталдықтың өзгеруімен байланысты. Окситоциннің әсері жасушадағы рецептормен байланысатын құрылымның қызметіне байланысты, дейді зерттеушілер.

Окситоцин адамдар арасындағы әлеуметтік қарым-қатынаста өте маңызды. Бізде де осы гормон жүйесінде гендерде ұқсас өзгерістер бар, деді Пер Йенсен, Линкопинг университетінің профессоры, Швеция. Иттердің мінез-құлқын зерттеу өзімізді түсінуге көмектеседі және болашақта әлеуметтік қызметтегі әртүрлі бұзылулар туралы білімге ықпал етуі мүмкін, деп қосты Дженсен.

«Hormones and Behavior» журналында жарияланған зерттеу үшін топ мұрнына гормонды шашырату арқылы қандағы окситоцин деңгейі жоғарылаған 60 алтын ретриверді зерттеді. Нәтижелер белгілі бір генетикалық нұсқасы бар кейбір иттердің окситоцин гормонына сезімтал екенін көрсетті, бұл олардың иелерінен көмек сұрауға бейімділігін арттырады.

21 қасқырдың ДНҚ-сын талдай отырып, зерттеушілер олардың арасында бірдей генетикалық вариацияны тапты. Бұл иттерді қолға үйрету 15 000 жыл бұрын басталған кезде генетикалық вариацияның болғанын көрсетеді.